Pyrococcus furiosus | |||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() Pyrococcus furiosus | |||||||||||||||||
Clasificación científica | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Nome binomial | |||||||||||||||||
'Pyrococcus furiosus' Erauso et al. 1993 |
Pyrococcus furiosus é unha especie de microorganismos extremófilos do dominio das arqueas. Clasifícase como hipertermófilo porque prospera mellor a temperaturas moito máis altas que as preferidas polos termófilos. É notable por ter unha temperatura de crecemento óptima de 100 °C (á que morrerían a maioría dos organismos), e por ser un dos poucos organismos que se saiba que teñen encimas que conteñen volframio, un elemento que raramente se atopa nas moléculas biolóxicas. P. furiosus illouse orixinalmente anaerobicamente en sedimentos mariños quentes en zonas xeotérmicas con temperaturas entre 90 °C e 100 °C recollidas da praia de Porto Levante, na illa de Vulcano, Italia. O seu descubrimento en 1986 supuxo a creación dun novo xénero de arqueas.[1]